ونوشه

در زبان مازنی به بنفشه، ونوشه می گویند:)

20. مادرجان بهار...

 فکر کنم دوازده یا سیزده سالم بود... از مدرسه برگشتم خونه و دیدم ناهار نیمرو داریم:| چقدرررر من غر زدم اون روز و چقدررر مامان رو ناراحت کردم...مادری که داشت از صبحش گردگیری خونه رو انجام میداد و وقت نداشت ناهار درست کنه... قهر کردم وناهار نخوردم... گذشت و گذشت من بیست و دوسالم بود که خواهرکم به دنیا اومد... حدودا یکی دوهفته ای شده بودم خونه دار... اینقدر سرگرم مهمون داری و خونه داری شده بودم که وقت سرخاروندن نداشتم... ظهر شد، بابا از مدرسه برگشت، گفت : دتر من خیلی گشنمه،ناهار چی داریم؟  انگاری آب سرد ریخته باشن روم...ناهار درست نکرده بودم اصلا یادم نبود باید غذا هم درست کنم، انقدر از صبحش سرم شلوغ بود که به فکرم نرسید... چشام اشکی شد، مامان گفت ایراد نداره که یه چیز ساده درست کن، فدای سرت...

هر سری از تهران که میرم خونه، تنها که میشیم شروع می کنه به درد و دل کردن، مادر من زیاد از حد دلسوز و مهربونه، این مهربون بودن بیش از حدش بارها و بارها باعث شده دیگرون خودشون رو مجاز بدونن و سوءاستفاده کنن...خب من راستش ناراحت شدم از قضیه ای که برام تعریف کرد... گفتم مامان شما  که به حرف من گوش نمی کنی، پس دیگه پیش من حرف نزن... حرف نزد... دیگه درد و دل نکرد، زنگ که میزد معلوم بود دلش پره ولی حرفی نمیزد... پست جولیک منو برد تو فکر، من دختر بزرگه ی مامانمم ، مامانم با من حرف نزنه با کی دردو دل کنه؟ زنگ زدم باهاش حرف زدم، حرف زد، حرف زد... تمام دردو دلای این مدتش رو شروع کرد به گفتن.. گذاشتم حرف بزنه، من فقط گوش کردم، نگفتم این  کارت اشتباه بوده چرا این کار رو کردی... حرفی نزدم...کیلومترها از هم دوریم، هیچ راهی برای خوشحال کردنش به نظرم نرسید، فقط همینکه بشینم و به حرفاش گوش کنم به ذهنم رسید...

سایه ی مادرجان بهارهاتون مستدام... آغوش گرم خدا محل آرامش مادرجان بهار های از دست رفته....

  • ۷ پسندیدم
  • ۳ نظر
    • ونو شه
    • سه شنبه ۷ دی ۹۵

    19. از بس که مهر دوست به دل جا گرفته است...

     تو این روزایی که گذروندم اتفاقات زیادی افتاده، روزمره های زندگی ... ولی ناب ترین اتفاقی که افتاد و اون حس قشنگ و طعم دلنشینش هنوز هم باهامه دیدن یک دوست وبلاگی بود... اینقدرررر این آدم دوست داشتنی بود که فی الواقع  از همون لحظه ای که از هم جدا شدیم دلتنگشم...

    چه خوبه که نوشتن باعث شده دوست های عالی ای گیرم بیاد...

     دست خداجان پشت و پناهتان

    یا علی

     

  • ۰ پسندیدم
  • ۳ نظر
    • ونو شه
    • جمعه ۳ دی ۹۵

    18. ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد...

    عیدتون مبارکا... امشب یه شبیه پر از حس های متناقض برای من... ته دلم یه غصه لونه کرده، سمت چپ دلم خوشحاله که همبازی بچگیام  داره عروس میشه، سمت راست دلم دل تنگه برای خانواده ام، و خواهرک شیرین زبون ماهم، اون بالا هم یه عالمه امید لونه کرده، همینجوری امیدوارم، وسطشم یکم سرگردونی و اینکه بالاخره که چی؟  لونه کرده:|

    دقیقا همین قدر احساسات متناقض الان در من جا خوش کرده...

    شب عیدی هم اتاقی جان با دوست پسرش رفته دور دور و دوست پسرش برای ما به مناسبت عید شیرینی خریده:

     

    و کاممون رو شیرین کرد... حالا ان شاالله راه ها برای ازدواجشون هموار بشه و برن سر خونه زندگیشون.

    خب من جایزه ی عظیم ترین سوتی سال رو هم به خودم تقدیم می کنم:

    دوستی سنی مذهب دارم که تندرو است و بسیاااااااار مذهبی، ایشون آهنگ سامی یوسف رو از ما همی طلب نمودند و ما نیز خیلی خوشحالانه طور کلی آهنگ سامی بیگی براش فرستادیم تا قر داده و مشعوف گردد:|

    باید برم افق یا شاید هم عمود محو بشم کلا:|

    امشب دعا برای هم یادمون نره

    دست خداجان پشت و پناهتون

    یا علی

     

  • ۲ پسندیدم
  • ۱ نظر
    • ونو شه
    • شنبه ۲۷ آذر ۹۵